‘ปลอดประสพ’ ถามท่านนายกรัฐมนตรีขอรับ ทราบหรือเปล่า น้ำท่วมอลหม่านไปหมด อยู่ที่แหน่งใดกัน (จ๊ะ)

เมื่อวันที่ 8 เดือนพฤศจิกายน นายปราศจากประสพ สุรัสวดี สมัยก่อนรองนายกฯ เขียนเนื้อความทางเฟซบุ๊ก แสดงความเห็นหลังวันนี้มีความระส่ำระสายน้ำทะลักท่วมหลายจุดใน กทม. นนทบุรี แล้วก็อีกหลายจังหวัด โดยระบุว่า

วันนี้อุทกภัยจลาจลไปหมด พวกคุณอยู่ที่แหน่งใดกัน (จ๊ะ) อาจารย์ ดร.โกร่ง (ศ.ดร.วีรพงษ์ รามางกูร) พึ่งสิ้นชีวิต นับเป็นความสูญเสียครั้งสำคัญในกรุ๊ปนักเศรษฐศาสตร์แล้วก็นักวางแผนระดับมหภาค แล้วก็ต่อกรุ๊ปบุคคลที่เชื่อในการทำประโยชน์เพื่อสาธารณะมากยิ่งกว่าจะคิดถึงความแตกคอที่สังคมไทยมักสร้างขึ้นเอง (ถูกใจฝันร้าย)
ผมรู้จักกับอาจารย์โกร่งเมื่อวัยเพียงแค่ 35 ในฐานะรองอธิบดี (กรมประมง) ที่เด็กที่สุดในประเทศ อาจารย์อายุ 37 เป็นที่ปรึกษาท่านนายกรัฐมนตรีเปรม ติณสูลานนท์ และเป็นคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ที่หนุ่มที่สุดเช่นกัน ท่านได้เข้ามากลั่นกรองแล้วก็ชี้แนะโครงการประมงหมู่บ้าน แผนพัฒนาบ้านนอกยากไร้ที่ผมดูแล ซึ่งโครงการนี้นับว่าบรรลุเป้าหมายอย่างยอดเยี่ยม จนมีการดำเนินการอย่างต่อเนื่องมาอีกเกือบจะ 15 ปี

จนเมื่อผมอายุ 65 ปี เป็นรองนายกรัฐมนตรีจะต้องรับผิดชอบเรื่องน้ำของชาติ ท่านอาจารย์โกร่งมาช่วยท่านนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ โดยเป็นประธานคณะกรรมยุทธศาสตร์เพื่อการบูรณะแล้วก็สร้างอนาคตประเทศ ท่านบอกผมว่า อุทกภัยคราวนี้เรา suffer มากนะ จะปรับปรุงแก้ไขแบบธรรมดาค่อยเป็นค่อยไปคงไม่ได้ ได้ปรึกษาหารือและขอคำแนะนำคงจะต้องกู้หนี้ยืมสิน แม้กระนั้นต้องการหาจากภายในประเทศ สัก 350,000 ล้าน พอไหม หลังจากนั้นก็เลยถามผมว่า คิดทำอย่างไรบ้าง คงต้องมีเอกสารหลักการออกมาก่อน หลังจากนั้นค่อยคิดให้ลึกลงไปในกระบวนการออกแบบเบื้องต้นตามใจ ผมก็บอกท่านไปว่า ได้ปรึกษาหารือและขอคำแนะนำท่านนายกรัฐมนตรีแล้ว คิดเหมือนกันเลย ทั้งผองนี้ผมจะทำโดยใช้คณะผู้ชำนาญของไทยทั้งผอง จะไม่จ้างคนไหนกันเลยด้วย จำได้ว่าท่านก็หัวเราะดังๆตาม style ของท่าน ในที่สุดพวกเราก็ทำเป็นจริงๆเราทำเสร็จทุ่นเงินไป 2,000 ล้านบาท แม้กระนั้นยังไม่วายมีคนไปฟ้อง สำนักงานคณะกรรมการป้องและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติแล้วก็ศาลปกครองจนได้ ซึ่งในที่สุดเราก็เป็นฝ่ายถูกต้อง แม้กระนั้นก็ไม่ได้ทำเนื่องจากโดนยึดอำนาจ (ซนๆ) ซะก่อน

ท่านนายกรัฐมนตรีขอรับ ท่านรู้หรือเปล่าว่า วันนี้อุทกภัยใหญ่จลาจลไปหมด ตั้งแต่ปทุมธานี นนทบุรี จังหวัดกรุงเทพ แล้วก็ธนบุรี อุทกภัยสูงขึ้นยิ่งกว่าทุกวันก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา แล้วก็อีกสองวันก็จะยิ่งท่วมสูงไปกว่านี้อีก 20-30 เซนติเมตร (รู้ไหมครับผม) บ้านผมหน้าบ้านท่วมหมดแล้ว (มองภาพ) พรุ่งนี้ยังไม่รู้จะท่วมหมดบ้านหรือเปล่า ขอเรียนว่า เวลาอุทกภัยน่ะน้ำจะมาเร็วไหลเข้าง่ายอย่างยิ่ง แม้กระนั้นเวลาคัดแยกออกนั้นยากมากแล้วก็จะต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์เลย นี่บำนาญผมสิบเดือนยังไม่รู้จะพอค่าดูดน้ำไหม
หลานผมถามว่า ปู่เพราะอะไรอุทกภัยอีกแล้ว ถ้าเกิดท่วมเยอะแยะเราจะไปอยู่ที่แหน่งใด อยู่ชั้นสองหรือเปล่า ผมฟังแล้วอายเหลือเกิน ถามตัวเองว่าเพราะอะไรเราถึงไม่อาจจะคุ้มครองป้องกันแล้วก็ให้อนาคตป้อมคงกับเขาได้ เพราะอะไรในชีวิตของเราก็เลยไม่อาจจะสร้างอะไรไว้ให้กับคนรุ่นหลังได้ เราจำเป็นจะต้องปลดปล่อยให้เขาเผชิญชะตาชีวิตเองอย่างงั้นหรือ

ผมเรียกหลานสองคนมาถ่ายรูปกับเอกสาร (มองภาพ) แนวความคิดเพื่อออกแบบก่อสร้างระบบการจัดการจัดแจงทรัพยากรน้ำอย่างยั่งยืนแล้วก็เป็นระบบ แก้ไขน้ำท่วมของประเทศไทย แล้วบอกพวกเขาว่า ปู่มอบให้นะ ต่อไปหนูจะต้องทำให้เสร็จให้ได้ ปู่คงหมดโอกาสแล้ว หลานเพศชายชื่อ “ปิ่นปักผมประสพ” เนื่องจากกำเนิดปีที่ปู่เป็นรองนายกรัฐมนตรี คนหญิงคือหลานเล็กที่สุดชื่อ “ปิ่นปักผมหทัย” ซึ่งแสดงว่า รักแล้วก็ประสงค์ดีดังดวงใจ ท่านนายกรัฐมนตรีประสงค์ดีอนาคตของคนรุ่นหลังคนรุ่นหลังอย่างไรบ้างครับผม