เคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีวันกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณความดีไว้ล้นหลามเหลือเกินให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของสโมสรบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีเพียงแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (ยิ่งกว่า) เกินจริง ในการพาทีม “หมาจิ้งจอกไทย” คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่ามหัศจรรย์ที่สุด
ผมมิได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกยกย่องท่านที่เป็น “เศรษฐีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักชดเชยคุณแผ่นดินบ้านเกิดในทุกรูปแบบ เท่าที่สมรรถนะของตัวเองพึงจะปฏิบัติได้

ในขณะที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามตรงว่าผมรู้สึกเฉยๆมิได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เนื่องจากว่ามองเพียงว่าเป็น “ของเด็กเล่นคนมั่งคั่ง” ที่มิได้มีสาระ กับประเทศสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับวงการ “บอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ตรงไหน

จนถึงทีม “หมาจิ้งจอกไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั่วทั้งโลกจำต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “คนไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกพวกเรา เปลี่ยนมาเป็นค้อมนับถือด้วยใจจริง “สารภาพ”
ซึ่งต่อมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดแผนการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกฝนวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงกลยุทธ์อันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่ต้องการสร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีช่องทางไปค้าแข้งในยุโรป

จำต้องพูดว่า ในอังกฤษอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติพวกเรา โดยเหตุนี้เจ้าสัวคิงเพาเวอร์ จึงเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเทกโอเวอร์ทีมโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับช่องทางให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็เชื่อว่า จะมีแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านช่องทางนี้กันอีก เนื่องจากว่าตัวท่านเอง ต้องการจะเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าแข้งที่ยุโรปกันเป็นจำนวนมาก

ชนิดเดียวกันกับที่นักฟุตบอลญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยจุดหมายแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็คงจะเหมือนคนไทยทั่วประเทศ ป้อมปราการใจว่ายิ่งมีแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่เจริญก้าวหน้าแล้วมากแค่ไหน

ช่องทางที่ “ทีมชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีมากยิ่งขึ้นเพียงแค่นั้น

โชคร้ายเหลือเกินขอรับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีช่องทางได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็คงจะเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จำต้องสืบทอดจิตวิญญาณ และจุดหมายของผู้เป็นพ่อให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ขอรับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ เผยแพร่ลงในหน้าข่าวกราวเกรียวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสโมสรอันเป็นหวานใจของสาวก “หมาจิ้งจอกไทย” เลสเตอร์ สิตี้

และเป็นกำลังใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะสืบทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้คงอยู่ชั่วนิรันดร

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ยกถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้าที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววับ

จับจ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของพ่อวิชัยจ้องดูอยู่
เป็นโมเมนต์ติดอกติดใจ.. ที่ไม่ต้องการคำบรรยาย

อะไรก็ตามกับการบรรลุเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ ของทีมบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จำต้องยอมชูหัวใจให้โดยอาการนิ่ง
ถึงในช่วงเวลานี้ขอเปลี่ยนจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.